Jesus Christ Superstar · Wydania / Świątynia
Jesus Christ Superstar
Moja kolekcja płyt i nagrań
Płyty, pliki cyfrowe i historie wersji, które posiadam.
Po długich przygotowaniach ta kolekcja ujrzała światło dzienne w 56. rocznicę oryginalnego albumu Jesus Christ Superstar, wydanego w Wielkiej Brytanii 16 października 1970 roku.
Tłumaczenie maszynowe. Interfejs i teksty kart są tłumaczone maszynowo z hiszpańskiego oryginału i mogą zawierać błędy.
"Świątynia"
Moja kolekcja Jesus Christ Superstar, uporządkowana według nagrań. Każda karta pokazuje posiadane formaty. Wydania fizyczne zachowują swoje dane; pliki cyfrowe nie są przypisane do konkretnego tłoczenia.
Ivan Jullien Big Band
1972
W mojej kolekcji
MP3 · 320 kb/s
Pełne informacje
Bezpośredni link do tej strony
Dane nagrania
Obsada: Ivan Jullien Big Band
Format: MP3 · 320 kb/s · Czas trwania: nie podano
W 1972 wytwórnia Barclay wydała we Francji studyjne LP z pierwszym francuskim przekładem dzieła, nagrane przez Ivan Jullien Big Band ze śpiewakami własnej stajni: Eddy Mitchell, Nino Ferrer, Nicoletta, Les Poppys, Dave, Zanini, Joël Daydé, Jeanie Bennett, Maurice Dulac, Marianne Mille i Emmanuel Booz. Adaptacja jest autorstwa Pierre'a Delanoë, a aranżacje i kierownictwo muzyczne samego Julliena. Nagranie zachowuję w mp3.
Karta w Encyclopédisque dokumentuje wydanie (Barclay 80 459, 1972) i jego obsadę techniczną: kierownictwo artystyczne Richard Bennett, realizacja dźwięku Charles Rochko i asystent Joachim Roy; okładka jest autorstwa Patricka Loiseau. Strona fanów dodaje, że nagrano je w paryskim Studio Barclay-Hoche, czego nie udało mi się potwierdzić nigdzie indziej; Discogs z kolei datuje LP na 1970, wbrew 1972 z francuskich źródeł.
LP przechodzi przez jedenaście numerów: Ouverture; Chanson de Judas (Eddy Mitchell); Dites-moi ce qui se passe (Nino Ferrer); Tout ira très bien (Jeanie Bennett); Le Temple (Maurice Dulac i Marianne Mille); Chanson de Marie-Madeleine (Nicoletta); Hosanna (Les Poppys); Gethsémanie (Dave); Chanson d'Hérode (Zanini); Superstar (Joël Daydé) i Crucifixion – Final (Emmanuel Booz).